Kazimierz Tyszkowski herbu Gozdawa (ur. 30 lipca 1894 w Kozówce k. Brzeżan, zm. 25 kwietnia 1940 we Lwowie) – polski historyk, bibliograf, badacz dziejów nowożytnych Polski.
Życiorys Syn Józefa Tyszkowskiego h. Gozdawa i Marii Antoniny z Łączyńskich h. Nałęcz. Ukończył gimnazjum we Lwowie. Studiował na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Franciszkańskiego we Lwowie, tamże uzyskał doktorat (1918 - Poselstwo Lwa Sapiehy do Moskwy w roku 1600) i habilitację. Był uczniem Ludwika FinklaJoanna Pisulińska, Doktoraty historyczne na Uniwersytecie Jana Kazimierza 1918– 1939 [w:] Wielokulturowe środowisko historyczne Lwowa w XIX i XX w., t. 1, red. Jerzy Maternicki, Rzeszów: Wydawnictwo Uniwersytetu Rzeszowskiego 2004, s. 233– 249.. Od 1908 należał do Organizacji Młodzieży Niepodległościowej „Zarzewie”. W czasie studiów był dwukrotnie prezesem Bratniej Pomocy. Od 1913 (z przerwami) pracował w Zakładzie Narodowym im. Ossolińskich. Członek Towarzystwa Historycznego we LwowieTeofil Emil Modelski, Towarzystwo Historyczne 1914–1924, [w:] Kwartalnik Historyczny, rocznik LI, zeszyt 1–2, Lwów 1937, s. 72., członek przybrany Towarzystwa Naukowego we Lwowie, członek komisji historycznej Polskiej Akademii Umiejętności.