W czasie I wojny światowej pracował w Wenecji Euganejskiej jako korespondent bolońskiej gazety „Il Resto del Carlino”, dla której napisał około 380 artykułów. Po zakończeniu wojny stopniowo wycofywał się z działalności politycznej. Choć w roku 1927 wstąpił do faszystowskiego związku zawodowego dziennikarzy, jego stosunek do tej ideologii okazał się na tyle obojętny, że w latach 30. był inwigilowany przez faszystowską policję. W latach 1923–1935 współpracował z wieloma gazetami: „Nuovo Giornale” (Wenecja), „Il Corriere Padano” (Ferrara), „La Stampa” (Turyn), „Il Mattino” (Neapol), „Il Giornale” (Genua). Publikował również rozprawy historyczne, powieści i tomiki poetyckie.
Główne dzieła La gloria e'l pianto, 1909 Per le vie d'una quarta Italia, 1911 L'aureo tempo di Carpi, 1914 L'arteria ferroviaria detta del Predil nei suoi aspetti regionali, nazionali e transalpini, 1923 Montin, antica locanda veneziana, 1927 Un pioniere italiano alla scoperta del Nilo. Giovanni Miani, il leone bianco, 1930 Canti d'Adese e Po, 1931 Bi-ba-ri-bò, 1934
Przypisy