Strofa asklepiadejska – w metryce antycznej strofa zbudowana z wierszy asklepiadejskich, połączonych z glikonejem, a czasem z ferekratejemMetronom.
Nazwa strofy pochodzi od imienia hellenistycznego poety Asklepiadesa z Samos, choć ten sposób wierszowania można spotkać także w utworach Safony i Alkajosa. Wiersze asklepiadejskie są zaliczane do miar eolskichSłownik terminów literackich, red. Janusz Sławiński, Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk-Łódź 1988, s. 45.. Wyróżnia się trzy strofy asklepiadejskiePrzyjęto nazewnictwo wedle systemu szkolnego, zgodnego z Metronomem.
Strofa asklepiadejska I Inaczej metrum Asclepiadeum tertiumWilliam Ramsey, Elementary Treatise on Latin Prosody, John Smith & Son, Glasgow 1837, s. 297-298.; jest to strofa zbudowana z trzech asklepiadejów mniejszych i glikoneja:
1. stopa 2. stopa 3. stopa 4. stopa asklepiadej mniejszywersy 1-3 glikonejwers 4
Przykład:
Quis desiderio sit pudor aut modus tam cari capitis?