Historia Okres od XIV do XVIII wieku mały|lewo|Widok na południową część placu Katderalnego Historia placu sięga lokacji Tarnowa w 1330 roku, kiedy w miejscu obecnego założenia wytyczono działkę kościelną. Teren ten od strony wschodniej ograniczony był przyrynkowym blokiem zabudowy, od południa jedną z głównych miejskich ulic, prowadzącą z Rynku do bramy Krakowskiej, obecną ulicą Katedralną, natomiast od strony zachodniej i północnej linią miejskich murów obronnych.
Niedługo po lokacji centralną część działki zajął niewielkich rozmiarów kościół parafialny, a także przyległy cmentarz. Powierzchnia pierwotnej nekropolii nie jest obecnie w pełni znana, natomiast dzięki znaleziskom archeologicznym wiadomo, że kościół był otoczony nią z każdej strony. Ponadto w północno-zachodniej części założenia zaczęły prawdopodobnie powstawać także inne budynki, wznoszone z drewna, pełniące funkcje m.in. mieszkalne oraz plebańskie, z istniejącymi na zapleczach zabudowaniami gospodarczymi.