Jego podpis widnieje na bulli Urbana VI z 1 czerwca 1381, na mocy której papież nadał królestwo Neapolu Karolowi z Durazzo.
W późniejszej hagiograficznej tradycji Bonaventura wiązany był z chrystianizacją Litwy w 1385/86. O jego misji w Polsce i na Litwie w tym czasie milczą jednak polskie źródła, a na dodatek jest ona niemożliwa ze względów chronologicznych. Wprawdzie Panvinio datował zgon Bonaventury dopiero na rok 1389, ale jest to z pewnością jego kolejny błąd, gdyż już 21 września 1381 Adam Easton został mianowany nowym kardynałem prezbiterem S. Cecilia. Równie wątpliwa jest tradycja o męczeńskiej śmierci Bonaventury z rąk zabójcy nasłanego przez lorda Padwy Francesco Carrary, który miał go zastrzelić z łuku, gdyż o zdarzeniu takim nie wspominają źródła współczesne, a sam Francesco Carrara nie był skonfliktowany z Kościołem. Najprawdopodobniej Bonaventura Badoer zmarł śmiercią naturalną, 10 lipca 1381.
W zakonie augustiańskim Bonaventura Badoer czczony był jako błogosławiony, ze względu na swe domniemane męczeństwo, ale oficjalnie jego kultu nigdy nie potwierdzono.
Bibliografia
Kategoria:Włoscy kardynałowie XIV wieku Kategoria:Włoscy augustianie Kategoria:Zmarli w 1381 Kategoria:Ludzie urodzeni w Padwie