Od jesieni 1939 roku był wysokim urzędnikiem i współpracownikiem Artura Greisera w Kraju Warty – niemieckim okręgu administracyjnym utworzonym na anektowanym terytorium okupowanej Polski ze stolicą w Poznaniu. Pełnił urząd szefa departamentu I (zarząd spraw ogólnych, wewnętrznych i finansowych). Równocześnie pełnił funkcję wiceprezydenta administracji okręgowej w Minden w północno-zachodnich Niemczech. Jako adwokat był także prawą ręką Gauleitera Artura Greisera w kwestiach prawnych i autorem projektów wielu zbrodniczych nazistowskich zarządzeń. Od 1941 odpowiadał za tzw. kwestię żydowską. Jako urzędnik partyjny był współodpowiedzialny za likwidację getta łódzkiego na początku 1944 roku. W 1943 został przesunięty do pracy w Opolu (jako pełniący obowiązki szefa dystryktu). W listopadzie 1944 roku został przeniesiony do sztabu SS-Oberabschnitt Südost (Okręgu SS Południowy Wschód) we Wrocławiu.
Numer rejestracyjny jego samochodu świadczył o jego randze służbowej (auto Greisera miało znak - P1, jego zastępcy Jagera - P2, a Mehlhorna - P3). Odpowiedzialny za liczne zbrodnie przeciw narodowi polskiemu nigdy nie został pociągnięty do odpowiedzialności karnej za swoje działania.