Antym przyczynił się do wprowadzenia języka rumuńskiego do liturgii w prawosławnych cerkwiach na Wołoszczyźnie. Słynął również jako kaznodzieja; jego homilie wyróżniały się oryginalnością i śmiałością w poruszaniu kwestii społecznych i politycznych (wyzysk chłopstwa przez szlachtę, wyzwolenie ziem rumuńskich spod władzy tureckiej)J. Demel, Historia Rumunii, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Warszawa–Wrocław 1986, s. 206.. Opowiadał się za współpracą Rumunów z Rosją.
W czasie wojny turecko-austriackiej, w 1716, po ucieczce hospodara Mikołaja Mavrocordata, który schronił się u Turków, z inspiracji Antyma bojarzy wołoscy ogłosili nowym hospodarem Jerzego Kantakuzena. Mikołaj z pomocą Turków odzyskał jednak władzę i doprowadził do usunięcia metropolity z urzędu, a następnie do jego zamordowaniaJ. Demel, Historia Rumunii, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Warszawa-Wrocław 1986, s. 227.. Antym został zabity przez janczarów, którzy oficjalnie eskortowali go do miejsca zesłania – monasteru św. Katarzyny na Synaju.
W 1992 Rumuński Kościół Prawosławny kanonizował metropolitę Antyma.
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w XVII wieku Kategoria:Zmarli w 1716 Kategoria:Święci prawosławni Kategoria:Gruzińscy biskupi prawosławni Kategoria:Rumuńscy biskupi prawosławni Kategoria:Biskupi Patriarchatu Konstantynopolitańskiego Kategoria:Gruzińscy kaligrafowie Kategoria:Gruzińscy święci