Następnie był jeszcze grającym trenerem w II-ligowym HCO Overpelt i trenerem innych belgijskich klubów niższych lig.
Z reprezentacją Polski juniorów zdobył brązowy medal Młodzieżowych Zawodów Przyjaźni w 1978, a w 1979 zajął z drużyną na tych zawodach 5. miejsce. Z młodzieżową reprezentacją Polski wystąpił na mistrzostwach świata w 1979 (dziesiąte miejsce). W reprezentacji Polski seniorów debiutował 6 grudnia 1980 w towarzyskim spotkaniu z Jugosławią. W 1981 wystąpił na zwycięskich dla Polski mistrzostwach świata grupy „B” (zagrał we wszystkich spotkaniach, zdobył trzy bramki), a w 1982 osiągnął swój życiowy sukces, zdobywając brązowy medal mistrzostw świata grupy „A” (był graczem podstawowej "siódemki", strzelił 10 bramek). W 1984 zajął z reprezentacją piąte miejsce na zawodach Pucharu Świata i trzecie miejsce na zawodach Przyjaźń-84. Wystąpił ponadto na mistrzostwach świata grupy „B” w 1985 (3. miejsce i 12 bramek), mistrzostwach świata grupy "A" w 1986 (14. miejsce i 6. bramek( i 1987 (3. miejsce i 2 bramki). Na tej ostatniej imprezie zagrał ostatni raz w biało-czerwonych barwach - 27 lutego 1987 w spotkaniu z RFN.