Charakterystyczną cechą twórczości Henryka Wolniaka są neologizmy poetyckie. Autora porównuje się z Bolesławem Leśmianem i Mironem Białoszewskim. Książki Wolniaka publikowane były w Kanadzie, Rosji, na Słowacji i we Włoszech. Publikuje także jako Henryk Wolniak-Zbożydarzyc.
Twórczość Poezja Horyzont (1965) Proch (1972) Czasoczary (1974) Sezonowa obniżka wycia (1977) Żywiec (1977) Pójdę tam, gdzie Anioł (1982) Oto krew aniołów (1985) Gwiazdozbiór wolności (1989) Pradziady (1994) Głodobogi (1996) Zageniuszki (1999) Oczowiecznia (2001) Muza oczkiem wieków (2001) Zaurocznia lądecka (2005) Anieliada (2006) Miłuje (2011) Myśliwieniec z Wolniłami i Zageniuszkami (2012) Zageniuszki (2012) Zakład poetycki... (2013) Wolniły i Zageniuszki (2013) Wieczniny (2014)
Dramat Powrót (1973) Prababy (1999) Homo Liber (monodram, 1999)
Inne Rezerwat gołodupców, czyli muzostajnia (groteska, 2001) Judabisy (proza, 2012)
Publikacje w czasopismach „Odra” (1962) „Więzi” (1965) „Wolna Kultura” (1982) „Zarys” (1985) „List Oceaniczny” (Toronto, 1999) „Karton” (2002) miesięcznik „Śląsk” (2007) Dolnośląski Rocznik Literacki „Pomosty” (2003–2008)
Przypisy
Bibliografia H. Wolniak-Zbożydarzyc, Anieliada, Wrocław 2006. H.