Od marca do sierpnia 1941 szef Międzyrejonowego Oddziału NKGB w obwodzie mohylewskim, od sierpnia 1941 do 1942 starszy pełnomocnik Wydziału IV Zarządu NKWD obwodu orłowskiego, 1942–1943 dowódca Grupy Operacyjnej NKWD Białoruskiej SRR na rejon łoźnieński (obwód witebski), od 11 lutego 1943 major, 1943–1944 podpułkownik w zgrupowaniu partyzanckim w obwodzie baranowickim. Kierował pracą wywiadowczą i kontrwywiadowczą w obwodzie baranowickim, zamierzał zniszczyć Armię Krajową działającą na Nowogródczyźnie siłami organów bezpieczeństwa i wywiadu – nakazywał łapać dowódców AK i zbierać od nich wszelkie informacje, rozwijać działalność wywrotową i dywersyjną za pośrednictwem agentury i sparaliżować działalność oddziałów AK od wewnątrz. Od października 1944 do 22 października 1946 szef Zarządu NKGB/MGB w obwodzie baranowickim, od 8 lutego 1945 pułkownik, od września 1946 do października 1948 radca Ambasady ZSRR w Jugosławii i jednocześnie rezydent MGB ZSRR – Komitetu Informacji Ministerstwa Spraw Zagranicznych ZSRR w Jugosławii.