W tym czasie opublikował wraz z Leonardem Łabuciem „Badania oporów aerodynamicznych w komunikacji kolejowej”Leonard Łabuć, Zdzisław Rytel, Badania oporów aerodynamicznych w komunikacji kolejowej - B. Wierzbicki i S-ka, 1935. oraz kilka artykułów w „Przeglądzie Technicznym” i „Inżynierze Kolejowym”.
W latach 1929–1934 pracował w Fabryce Lokomotyw w Chrzanowie, będąc najbliższym współpracownikiem kierownika Biura Technicznego Parowozów Wąskotorowych inż. PaczoskiegoKazimierz Zembrzuski, W Biurze Konstrukcyjnym Pierwszej Fabryki Lokomotyw w Polsce – Wspomnienia 1928–1937, Providence, RI, 2004, s. 24, 30–31. (niektóre źródła podają, że kierował działem spalinowych lokomotyw wąskotorowychNarodowy Instytut Audiowizualny - Internetowy Polski Słownik Biograficzny.). Współpracował także z Kazimierzem Zembrzuskim„Młody Technik” 6/1984, s. 62–63. przy projekcie Lekkiego Pociągu Pospiesznego OLp-118 o kształcie aerodynamicznym, złożonego z parowozu i czterech wagonów i napędzanego czterocylindrowym silnikiem przeciwbieżnym, będąc odpowiedzialnym za projekt wagonów (wstępny projekt tego pociągu znajduje się w Muzeum Techniki w Pałacu Kultury, w Warszawie;