W 1948 roku rozpoczął działalność dydaktyczną, początkowo na kursach Instytutu Technologii Rolnej Uniwersytetu Wrocławskiego. Od 1949 roku związany z Katedrą Technologii Przemysłów Rolniczych Politechniki Wrocławskiej, gdzie w 1952 roku uzyskał stopień doktora nauk technicznych, a następnie z Akademią Rolniczą we Wrocławiu, gdzie prowadził wykłady z fizykochemii węglowodanów. Jednocześnie prowadził wykłady z technologii chemicznej przemysłu fermentacyjnego, mikrobiologii technicznej i chemii koloidów w Szkole Inżynierskiej, zorganizowanej przez Politechnikę Wrocławską.
W marcu 1954 roku rozpoczął pracę na Wydziale Chemii Spożywczej Politechniki Łódzkiej, gdzie zorganizował Zakład Technologii Krochmalu i Syropu (późniejszy Zakład Technologii Skrobi i Cukiernictwa) i był jego kierownikiem w latach 1956–1970. W 1956 roku uzyskał tytuł zastępcy profesora, a w 1962 roku, po zakończeniu przewodu habilitacyjnego, uzyskał stopień naukowy docenta. Jego praca habilitacyjna, dotycząca odzyskiwania białka z soku ziemniaczanego, została w całości opublikowana przez Departament Rolnictwa Stanów Zjednoczonych. We wrześniu tego roku objął stanowisko docenta etatowego w Katedrze Cukrownictwa i Technologii Środków Spożywczych.