Bernardyn () – imię męskie pochodzenia germańskiego, pierwotnie powstałe jako zdrobnienie imienia Bernard na gruncie łacińsko-włoskim. W Polsce notowane od 1465 r.W. Taszycki (red.), Słownik staropolskich nazw osobowych, T. 1, z. 1, (A—Bierwołt), Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1965, w formach Bernardyn, Barnardyn, Bernhardyn, Biernardyn, Bernardinus, Barnardinus, Bernhardinus, Biernardinus, z formami pochodnymi Bernasz i BarnaszM. Malec (red.), Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych t. 2, Kraków 1995, . Od tego imienia wywodzą się ludowe nazwiska Bernady i Barnady. Istnieje piętnastu świętych lub błogosławionych o tym imieniu.
Imię Bernardyn, przez łacinę, wywodzi się ze staro-wysoko-niemieckiego imienia Berinhart. To imię składało się z dwóch części: bërin (od bëro) oznaczającego „niedźwiedzia” oraz hart oznaczającego „siłę” czy „odwagę”. Całe imię można więc rozumieć jako „silny jak niedźwiedź” lub „twardy, odważny niedźwiedź”, choć jest to interpretacja znaczeniowa, a nie dosłowne tłumaczenie.
Bernardyn imieniny obchodzi: 20 maja, w dniu wspomnienia św. Bernardyna sieneńskiego, 2 lipca, w dniu wspomnienia św. Bernardyna Realino 28 września, w dniu wspomnienia bł. Bernardyna z Feltre 27 listopada, w dniu wspomnienia bł.