W czasie II wojny światowej prowadziła tajne nauczanie w zakresie języka łacińskiego i greckiego. Po wojnie utworzyła Ośrodek Dydaktyczno-Naukowy Filologii Klasycznej przy męskim gimnazjum im. Stanisława Staszica, później przy gimnazjum im. Jana Zamoyskiego (1944–1950). W latach 1950–1952 pracowała w gimnazjum im. M. Buczka w Lublinie. W okresie 1952–1956 prowadziła zajęcia zlecone na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim z literatury greckiej i rzymskiej, 1953 kierownik seminarium greckiego, 1956 - docent, 1967 - profesor nadzwyczajny. W latach 1963–1969 i 1972–1974 kierownik Sekcji Filologii Klasycznej KUL. Redaktor pisma: „Paideia. Przegląd dydaktyczno-naukowy z zakresu filologii klasycznej” (1948–1949). Członek honorowy (od 1977) Polskiego Towarzystwa Filologicznego. Autorka ponad 50 prac i wielu przekładów z literatury antycznej. thumb|240px|Grób prof. Janiny Niemirskiej-Pliszczyńskiej na cmentarzu przy Lipowej Pochowana na Cmentarzu przy ulicy Lipowej (kwatera 12c).
Od 19 grudnia 1926 była żoną adwokata Czesława Pliszczyńskiego (1903–1967).
Ordery i odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1973) Srebrny Krzyż Zasługi (11 listopada 1934) „za zasługi na polu pracy oświatowej, wychowawczej i społecznej”. Medal Komisji Edukacji Narodowej