W roku 1805 Bransfield został przeniesiony na inny okręt liniowy HMS „Royal Sovereign” (okręt ten wcześniej uczestniczył w bitwie pod Trafalgarem); awansował w kolejnych latach, aż w roku 1808 został midszypmenem, a w 1812 objął dowodzenie 10-działowego slupa HMS „Goldfinch”.
W latach 1814–1816 dowodził kilkoma małymi okrętami, by wreszcie, 27 sierpnia 1816 roku, na pokładzie 50-działowej fregaty HMS „Severn”, wziąć udział w bombardowaniu Algieru. We wrześniu 1817 roku został oficerem nawigacyjnym fregaty HMS „Andromache” dowodzonej przez komandora Williama Shirreffa. Okręt został skierowany na Ocean Spokojny, gdzie stał się zalążkiem Flotylli Pacyfiku Royal Navy. Bazą flotylli było Valparaíso w Chile.
Antarktyka thumb|Cieśnina Bransfield widziana z Wyspy Livingstona W roku 1773 James Cook w drodze na południe przekroczył krąg polarny, a w swym dzienniku pokładowym zapisał, że podróż ta „była bez wątpienia pierwszą w dziejach ludzkości”. Rok później opłynął Antarktydę dookoła, docierając do szerokości 71° 10' S, gdzie trafił na nieprzebyte pole lodowe i musiał zawrócić. Tak daleko na południe nie zapuścił się jeszcze żaden Europejczyk. Chociaż Cookowi nie było dane widzieć brzegów Antarktydy był w stanie ostatecznie obalić mit o istnieniu na dalekim południu dużego, żyznego i zamieszkałego kontynentu.