Dokument ten pod koniec XVI wieku znalazł się w posiadaniu Radziwiłłów wyznania kalwińskiego, a został zniszczony prawdopodobnie w XVII wieku w celu zapobieżenia przejęciu go z powrotem przez katolików. Najprawdopodobniej też głównym bądź jedynym fundatorem kościoła katolickiego we Wsielubiu był Andruszka Niemirowicz, natomiast jego brat Mikołaj Niemirowicz był fundatorem kościołów w Iszkołdzi (drugim najstarszym zachowanym kościołem na Białorusi) i Nieświeżu.
Kościół został wzniesiony w pierwszej połowie XV w. pw. św. Jan Chrzciciela i miał spełniać także funkcję nekropolii rodowej Niemirowiczów. Choć istnieje pewność tylko co do pochówku w nim Anny Niemirowiczówny, córki Wacława i bratanicy hetmana Andrzeja Jakubowicza Niemirowicza, to prawdopodobniej spoczywają w nim też starsi przedstawiciele tego roduT. Jaszczołt, Ród Niemiry z Wsielubia - Niemirowiczowie i Szczytowie herbu Jastrzębiec do połowy XVI wieku, [w:] Unia w Horodle na tle stosunków polsko-litewskich, S.Górzynski (red.), Wydawnictwo DiG, Warszawa 2015, s. 183-186. W swym pierwotnym wyglądzie świątynia ta się jednak nie zachowała. Na początku była to prostokątną salą z pięciobryłową apsydą, skierowana na wschód, z jedną zakrystią z północnej strony. Ściany, wyłożone z zewnątrz z cegieł, posiadały wzmocnione przypory.