Na potrzeby świątyń monasterskich wykonano w monasterze Neamț komplet utensyliów liturgicznych, ponieważ przedmioty znajdujące się w starszych cerkwiach zostały zniszczone. Monaster funkcjonował od I poł. XIX w. nieprzerwanie. W 1941 został uszkodzony podczas działań wojennych; w pożarze spłonęła część zabudowań mieszkalnych oraz drewniana świątynia. Po tym wydarzeniu część mnichów opuściła monaster. Zniszczone obiekty zostały odbudowane w latach 1944–1946. W latach 1986–1988 mnich Bartłomiej (Florea) wykonał w głównej cerkwi klasztornej nową dekoracją malarską, w miejsce zniszczonej podczas II wojny światowej. Po ukończeniu prac, 16 października 1988, miało miejsce powtórne poświęcenie obiektu, którego dokonał patriarcha rumuński Teoktyst w asyście biskupa Romanu Eutymiusza i piętnastu duchownych. Po 1989 wspólnota monasterska liczyła 140 mnichów i posłuszników; na początku XXI w. było ich ok. 120. Mnisi zajmują się pisaniem ikon, tworzeniem literatury religijnej i teologicznej, pracują w gospodarstwie i w lesieObstea.