Odznaczony Orderem Lenina.
Wychowawca kadr historyków marksistowskich, historyków niemarksistów najpierw starał się izolować (otwarte polemiki), potem zwalczał (nagonki w prasie). Organizator służby archiwalnej w ZSRR, wydawca materiałów źródłowych.
Na początku lat 30. XX w. na polecenie Stalina cały dorobek Pokrowskiego został zniszczony, a on sam został uznany za „wulgaryzatora historii”. Wówczas też represjonowano i wyeliminowano z życia naukowego prawie wszystkich jego uczniów. Walka z tzw. pokrowszczyzną była jednym z haseł, pod którymi organizowano nauki historyczne w ZSRR.
W 1929 roku zachorował na raka i zmarł po upływie trzech lat.
Przypisy
Bibliografia Nowa encyklopedia powszechna PWN,t. 4, red. Barbara Petrozolin,Skowrońska Warszawa 1998. http://www.knowbysight.info/PPP/05445.asp (ros.) https://www.hrono.ru/biograf/bio_p/pokrovski_mn.php (ros.) https://megabook.ru/article/%D0%9F%D0%BE%D0%BA%D1%80%D0%BE%D0%B2%D1%81%D0%BA%D0%B8%D0%B9%20%D0%9C%D0%B8%D1%85%D0%B0%D0%B8%D0%BB%20%D0%9D%D0%B8%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D0%B5%D0%B2%D0%B8%D1%87 (ros.) https://nasb.gov.by/rus/members/academicians/pokrovskii.php (ros.) https://www.prlib.ru/History/Pages/Item.aspx?itemid=1100 (ros.) https://web.archive.org/web/20160307123158/http://storyo.ru/munchaev/112.htm (ros.)