Od listopada 1917 członek Moskiewskiego Komitetu Wojskowo-Rewolucyjnego.
Od 9 do 17 listopada 1917 ludowy komisarz handlu i przemysłu Rosyjskiej Republiki Radzieckiej. Zwolennik rządu koalicyjnego wszystkich rosyjskich partii socjalistycznych (bolszewików, mienszewików i eserowców), wobec oporu Lenina wobec tej koncepcji podał się 17 listopada 1917 do dymisji ze składu Rady Komisarzy Ludowych (wraz z Aleksiejem Rykowem, Władimirem Milutinem i Iwanem Teodorowiczem). Później komisarz pracy guberni moskiewskiej. W latach 1918–1921 zastępca ludowego komisarza pracy Rosyjskiej FSRR i członek Prezydium Centralnej Rady Związków Zawodowych, od 5 kwietnia 1920 do 8 marca 1921 zastępca członka KC RKP(b), w 1921 przewodniczący Wszechrosyjskiego Związku Pracowników Spółdzielczych. Od 1921 do śmierci członek Międzynarodowego Biura Czerwonej Międzynarodówki Związków Zawodowych (Profinternu), od 16 marca 1921 do śmierci członek i przewodniczący Centralnej Komisji Rewizyjnej RKP(b), od 1922 do śmierci przewodniczący Zarządu Wszechrosyjskiego Syndykatu Tekstylnego. Pochowany na cmentarzu Przy Murze Kremlowskim.
Na jego cześć 26 stycznia 1930 miasto Bogorodzk przemianowano na Nogińsk.