thumb|240px|Restauracja na Gubałówce, 1939 Jacek Tadeusz Szwemin (ur. 18 września 1912 w Warszawie, zm. 2 kwietnia 1940 w Palmirach) – polski inżynier architekt, ofiara niemieckiej zbrodni w Palmirach.
Życiorys Był synem Jana (1881–1952) – pedagoga, działacza narodowego i społecznego, oraz Jadwigi z d. Gosienieckiej. Miał brata Jerzego – naukowca zootechnika i dwie siostry: Janinę – polonistkę oraz Krystynę – siostrę zakonną posługującą w Argentynie.
Studiował na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. W 1936 otrzymał dyplom inżyniera architekta. Następnie podjął pracę w wyuczonym zawodzie. Przystąpił też do Stowarzyszenia Architektów Rzeczypospolitej Polskiej (SARP). Był członkiem Oddziału Warszawskiego.
W jego krótkim życiu najbardziej znanym osiągnięciem był kompleksowy projekt i budowa restauracji na Gubałówce w Zakopanem, otwartej w 1939Obiekty.architektsarp.pl.. Był współautorem tego przedsięwzięcia.
Podczas okupacji niemieckiej Polski został schwytany w łapance w kwietniu 1940.