Nathan Ehrenfeld (ur. 18 maja 1843 w Csusz, zm. 17 lutego 1912 w PradzeEhrenfeld, Nathan, Dr. [w:] Die Rabbiner im Deutschen Reich 1871 - 1945, red. Michael Brocke, Julius Carlebach; München, 2009) — rabin ortodoksyjny. Uczeń jesziw w Bratysławie i Eisenstadt oraz Azriela Hildesheima w seminarium w Berlinie.
Po ukończeniu studiów w Wiedniu i uzyskaniu tytułu doktora w Kilonii (na podstawie pracy Nauczanie Josefa Alby o pryncypiach i kryteriach religiiAlexander Kisch, Zum Tode des Oberrabiners, "Prager Tagblatt" 37 (1912), nr 48, s. 3) pracował jako rabin w Brandenburgu nad Hawelą (1872 - 1876), Prenzlau (1876 - 1878) i Gnieźnie (1878 - 1890). W czerwcu 1890 mianowany naczelnym rabinem Pragi jako następca Markusa Hirscha. W 1900 zaproszony do Berlina jako następca Hildesheima, odrzucił jednak propozycję. Na stanowisku zastąpiony po śmierci przez swojego zięcia, Heinricha Chaima Brody'ego.
Zmarł 17 lutego 1912 r., został pochowany na Nowym Cmentarzu Żydowskim w Pradze
Działalność Działalność Ehrenfelda w Pradze przypadła na czasy, kiedy rabinat pod wpływem laicyzacji tracił swoją zwierzchnią rolę nad lokalną społecznościąLivia Rothkirchen, Jews of Bohemia and Moravia.