Działania terrorystyczne mogą być podejmowane zarówno przez pojedyncze osoby jak i zorganizowane grupy. Są różnie umotywowane (najczęściej ideologicznie), mają charakter planowy i zorganizowany, a realizowane są z całą bezwzględnością często naruszając dobra osób postronnych. Terroryzm nie przebiera w środkach, wykorzystując do osiągnięcia celu wszelkie dostępne metody (np. nacisk psychiczny, przemoc fizyczną, używanie broni i ładunków wybuchowych).
Etymologia Termin „terroryzm” wywodzi się od greckiego τρέω/treo – „drżeć, bać się”; „stchórzyć, uciec” oraz łacińskiego , – „strach, trwoga, przerażenie”, lub „straszne słowo, straszna wieść” i pochodnego czasownika łacińskiego terreo – „wywoływać przerażenie, straszyć”. Na tej podstawie można bardzo ogólnie zdefiniować terroryzm jako sianie strachu i grozy poprzez terror. Bardziej szczegółowo terroryzm niepaństwowy można zdefiniować roboczo jako bezprawne, celowe użycie siły bądź przemocy wobec osób lub mienia, w celu zastraszenia lub wywarcia wpływu na rząd, organizacje międzynarodowe oraz ludność cywilną. Istotą terroryzmu jest to, że przedmiotem działania terrorystycznego są osoby, które nie mają bezpośredniego wpływu na realizację celów jakie chcą osiągnąć organizacje terrorystyczne.