Długie pygidium wyciągnięte jest z tyłu w rozdwojony ogon.
Pędraki (larwy) duże, masywne, osiągające około 40–50 mm, ubarwione żółtawo-biało z jasnobrązową głową.
Biologia i ekologia Chrabąszcz ten związany jest przede wszystkim z lasami iglastymi, w których występuje aż do wysokości około 3000 m n.p.m.. Notowany także z ekosystemów z dominacją Amomum subulatum. Osobniki dorosłe aktywne są w stanie Himachal Pradesh w drugiej połowie czerwca i odżywiają się figowcami i pestkowcami. Pędraki żerują na podziemnych częściach roślin. Notowane są jako szkodniki upraw ziemniaków i innych warzyw, a także kukurydzy. Ponadto chrabąszcze te spotykane są w łożach siewnych w uprawach cedru himalajskiego (Cedrus deodara), gdzie ogryzają korę oraz przecinają korzenie siewek i młodych drzewek.
Rozprzestrzenienie Chrabąszcz ten wykazany został z indyjskich stanów: Himachal Pradesh, Dżammu i Kaszmir (w tym z Kaszmiru i Ladakhu) oraz Sikkim. Poza Indiami notowany z Chin, Nepalu i Bangladeszu.
Przypisy
Kategoria:Chrabąszczowate Kategoria:Chrząszcze Bangladeszu Kategoria:Chrząszcze Chin Kategoria:Chrząszcze Indii Kategoria:Chrząszcze Nepalu Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1875 roku