Doskoczyński był również szefem biura polowań Polskie Bory, organizującego w Polsce pobyt myśliwych z zachodniej Europy, którzy opłacali swój pobyt i możliwość odstrzału pożądanymi przez władze PRL dewizami.
Po upadku ekipy Gierka i Jaroszewicza, w połowie 1981 odwołany z zajmowanych stanowisk. Ostatni raz przybył w Bieszczady w 1999. Chory na cukrzycę, zmarł 7 sierpnia 2000 roku. Pochowany na wojskowych Powązkach (kwatera 28BII-4-27).
Nie było od wojny bardziej kontrowersyjnej postaci. Wysiedlał, pozbawiał pracy, gnoił. Ale też gospodarzył: hodował, budował, chronił (czasem niszczył). I pomagał: finansowo, rzeczowo, w dostępie do najlepszych lekarzy, w znalezieniu posady. Satrapa, pieniacz, filantrop, gołębie serce. Bez mała przez dekadę niepodzielnie dzierżył władzę w Bieszczadachze wstępu rozdziału "Pan na Arłamowie" – .
Awanse major – 1958 pułkownik – 1966
Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych Oficer Orderu Infanta Henryka (1976).
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Funkcjonariusze Milicji