W listopadzie 1906 roku objął asystenturę w Muzeum Sztuki Stosowanej we Lwowie; w pracę muzealną włożył wiele energii i umiejętności. Prowadził wykłady w dwóch cyklach: „Wstęp do teorii malarstwa" oraz „Dzieje malarstwa polskiego". Broszura Olszewskiego „Quousque tandem..." (Lwów 1907), w której autor wystąpił z krytyką zakupu obrazów (falsyfikatów i bez wartości artystycznej zakupionej za gigantyczną kwotę trzystu tysięcy koron) do Galerii Sztuk Pięknych i polityki gromadzenia zbiorów przez tę instytucję wstrząsnęły opinią Lwowa. Olszewski musiał opuścić pracę w Muzeum. Pełen goryczy (co znalazło wyraz w jego poezji: „Sam sobie zgotowałem los", i „Testament serca") Wyjechał ze Lwowa. Ale już miesiąc później wygłosił w Krakowie odczyt o Janie Stanisławskim (broszurowe wydanie, Kraków 1907).
W roku 1907 nakładem księgarni D.E. Friedleina pojawiła się w Krakowie pierwsza część „Rozwoju polskiego malarstwa. Od baroku do Matejki" autorstwa Olszewskiego, licząca blisko 200 stron, opatrzona fotografiami niektórych dzieł. W 1908 roku wyjechał do Monachium. Przebywając tam pewien czas pisał wierszowany pamiętnik, poezje i sprawozdania z wystaw.