Mikołaja [6 XII] po 7 grzywien Opat wąchocki otrzymuje pełne prawa do obrony wolności i całości Mniszka, a prepozyt zobowiązany jest okazywać mu, jako prawemu właścicielowi, szacunek i posłuszeństwo we wszystkich sprawach, wyjąwszy dotyczące obserwancji zakonnej. Po rezygnacji lub śmierci Piotra prepozytura w Mniszku razem z dziesięcinami i przynależnościami przejdzie na własność klasztoru wąchockiego, który może na niej osadzić swojego zakonnika lub w inny sposób nią dysponować, znikną też wszelkie wzajemne obciążenia między prepozytura a klasztorem świętokrzyskim, wówczas też, o ile nie umrze wcześniej któryś z opatów lub sam zainteresowany, na własność klasztoru świętokrzyskiego przejdzie dziesięcina snopowa z Jeżowa, którą dzierży obecnie z zapisu opata wąchockiego Jan Bostowski z BostowaWedług M. Niwińskiego dochód prepozytury w Mniszku oszacowano przy transakcji z 1462 r. na 19 grzywien(Niwiński 1930 136)- informacji tej brak jednak w dostępnych dok. dotyczących zamiany. 1463 Kazimierz Jagiellończyk na prośbę obu opatów transumuje oba dokumenty zamiany Mniszka na Jeżów. 1464 Jan biskup krakowski transumuje dokument zamiany Mniszka na Jeżów 1467 Rudolf biskup lawentyjski i legat papieski na prośbę Jakuba opata wąchockiego transumuje dokument z 1462 r.