Udział w kulturze Jest czczony przez muzułmanów. Według niektórych temu zawdzięcza swoje liczne występowanie w niektórych miejscach, np. w lasach na wzgórzach Golan. Inni jednak uważają, że tylko dlatego, że oprócz owoców zjadanych przez owce nie znajduje innego zastosowania. Drewno nie jest używane na opał, jego dym uważa się bowiem za trujący. Nadana przez K. Linneusza łacińska nazwa rodzajowa pochodzi od żywicy styraks wydzielanej przez niektóre gatunki styraków. Styrak lekarski nie wydziela jednak żywicy. Gatunkowa nazwa officinalis (po polsku lekarski) pochodzi od łacińskiego słowa officina, pierwotnie oznaczającego warsztat, później klasztorny magazyn, sklep zielarski, aptekę lub sklep z narkotykami. Nazwa ta jest jednak myląca, roślina nie ma bowiem własności leczniczych. N. H. Moldenke, A. L. Moldenke sądzą, że żywica ze styraka lekarskiego była przez Żydów używana w kadzidłach, z tego powodu uważa się, że gatunek ten występuje w niektórych miejscach Biblii jako storax lub wonna żywica (Wyj 30,34, Syr 24,21). Inni znawcy roślin biblijnych wykluczają jednak, by styrak lekarski używany był do tego celu (nie wydziela bowiem żywicy), M. Zohary natomiast uważa, że występuje on w Biblii, ale w innych miejscach (np. Oz 4,13), opisany jest hebrajskim słowem libne(h)
Przypisy
Kategoria:Styrakowate Kategoria:Rośliny biblijne Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza