Największe efekty ekonomiczne osiągnięto z patentów w zakresie żeliw stopowych na gniazda i prowadnice zaworowe do silników samochodowych.
Pełnił szereg funkcji: prodziekana (1956–1958) i dziekana Wydziału Mechanicznego PŁ (1962–1964), kierownika Katedry Technologii Metali, dyrektora Instytutu Materiałoznawstwa i Technologii Metali. Był założycielem w Łodzi Stowarzyszenia Odlewników Polskich, a następnie przez wiele lat jego przewodniczącym. Był również wieloletnim członkiem Komitetu Hutnictwa PAN oraz członkiem Komitetu Budowy Maszyn PAN. Został wpisany do honorowej Księgi Zasłużonych Techników Łodzi. W roku 1980 przeszedł na emeryturę.
Został pochowany na cmentarzu św. Antoniego na Mani (kwatera 26, rząd 23, grób 39).
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi (1949), Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1971).
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Ludzie urodzeni w Chełmie Kategoria:Polscy inżynierowie Kategoria:Absolwenci Politechniki Warszawskiej Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Łódzkiej Kategoria:Urodzeni w 1910 Kategoria:Zmarli w 1997 Kategoria:Pochowani na cmentarzu na Mani w Łodzi Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa)