Nie stanął on w Warszawie, gdyż władze państwowe po „wydarzeniach marcowych” 1968 roku straciły zainteresowanie w upamiętnianiu martyrologii getta, a "niezagospodarowany” pomnik trafił do Bydgoszczy, jako ekwiwalent zachodniej pierzei rynku, o rekonstrukcję której bydgoszczanie upominali się już od 1946 roku. Z ramienia Urzędu Rady Ministrów w roku 1972 koordynował budowę pomnika „Żołnierza Polskiego i Antyfaszysty Niemieckiego” w Berlinie Wschodnim (autorstwa prof. Łodziany). W 1975 roku był kierownikiem zespołu montującego tablice pamiątkowe w Obozach Zagłady na terenie Austrii (Mauthausen, Melk, Harthein i inne).
Od czasu przejścia na emeryturę do śmierci malował, projektował oraz wykonywał nadzór autorski nad swoimi wcześniejszymi pracami.
Przypisy
Bibliografia E. Ajewski, Mokotów Walczy 1944, Warszawa, Środowisko Żołnierzy AK "Baszta", 1990 B. Wąsowski, Zgrupowanie 548 Granat Słownik Artystów Plastyków Artyści Plastycy Okręgu Warszawskiego ZPAP 1945-1970, Warszawa, Okręg Warszawski ZPAP, 1972 Kombatant nr 4(256), Warszawa, Urząd ds.