Wkrótce włączyła do swojego repertuaru partie z kolejnych oper Donizettiego: Marie z Córki pułku i Norinę z Don Pasqualego. W roku 1857 wróciła do Anglii, gdzie 5 maja zaśpiewała tytułową Łucję z Lammermooru Donizettiego, a później Zerlinę w Don Giovannim i Zuzannę w Weselu Figara Mozarta„The Saturday Review of Politics, Literature, Science, and Art”, III, 2 i 9 maja 1857, s. 413 i 429.. Następnie udała się wraz z tenorem Antoniem Giulinim (1825–1865) w tournée po Anglii, Szkocji i Irlandii, a później po Holandii i Niemczech. W roku 1858, po kilku spektaklach w Her Majesty’s Theatre (Amina w Lunatyczce Belliniego, Luiza Miller Verdiego, Serpina w Służącej panią Paisiella), wyjechała do Stanów Zjednoczonych, gdzie występowała z powodzeniem do roku 1859. Po powrocie do Londynu zaśpiewała w kilkunastu operach wystawionych w Theatre Royal, między innymi w Trubadurze Verdiego. Z kolei na koncercie w Brighton po raz pierwszy wykonała pieśń Il baccio (Pocałunek), którą Luigi Arditi skomponował specjalnie dla niej. W kwietniu 1860 roku pożegnała się z Her Majesty’s Theatre, wystąpiwszy w premierze Alviny Fabia CampanyLuigi Arditi, My reminiscences, Skeffington, London 1896, s. 68-74.. W grudniu, po powrocie do Włoch, pojawiła się na scenie florentyńskiego Teatro Pagliano, podczas kwesty na zakup broni dla garybaldczyków.