Przedplecze kołnierzowate, a śródplecze zbliżone do trójkątnego, oba mogą być opatrzone podłużnymi żeberkami, a to drugie także poprzecznym szwem w pobliżu wierzchołka. Skrzydła przednie od bardzo dużych do zredukowanych, od różnie ubarwionych po przezroczyste. Międzykrywka (region analny) odgraniczona jest żyłką postkubitalną i zwykle wyposażona w Y-kształtną żyłkę. U krótkoskrzydłych może się ona zrastać z resztą skrzydła. U nasady przednich skrzydeł obecne tegule. Tylne skrzydła od dużych przez zredukowane po nieobecne. Jeśli są to mają siateczkowato użyłkowany region analny. Stopy trójczłonowe, zwieńczone parą pazurków i arolium. Na goleniach tylnych odnóży kolce lub ostrogi o znaczeniu determinacyjnym. Niektóre gatunki mają na odwłoku narządy bębenkowe.
W oznaczaniu najczęściej konieczne jest zbadanie budowy męskich narządów rozrodczych. Pygofor Fulgoromorpha może mieć boczne i/lub brzuszne kolce lub płatki oraz może mieć częściową ściankę grzbietowo-brzuszną lub diafragmę, która może być różnie uzbrojona (np. kolcami). Zwykle ruchomy proktiger (tuba analna) może mieć na ogonowej krawędzi płaty lub kolce. Wydłużone, rzadziej buławkowate styliki mogą być różnie uzbrojone, a u ich nasady są połączone z nasadą edeagusa Y-kształtnym łącznikiem.