Nowa wspólnota musiała dość szybko zyskać duży prestiż w północnej Italii, gdyż drugi z kolei prepozyt z Mortary, Airaldus, został w 1097 obrany biskupem Genui, a w 1118 kolejny prepozyt Bernard (zm. 1130), został biskupem Pawii. Będąc jeszcze prepozytem, Bernard uzyskał kolejny przywilej dla wspólnoty od papieża Paschalisa II (w 1115). Z bulli protekcyjnej Paschalisa II wynika, że wspólnota św. Krzyża w Mortarze była już wówczas ośrodkiem prężnej kongregacji grupującej kilka domów kanonickich. Kolejne przywileje kanonicy z Mortary uzyskali od Innocentego II (1134), Lucjusza II (1144), Eugeniusza III (1145), Aleksandra III (1168) i Urbana III (1187).
Ze wspólnoty św. Krzyża w Mortarze wywodzili się m.in. św. Waryn (zm. 1158), kardynał biskup Palestriny od 1144, oraz św. Albert Avogadro (zm. 1214), biskup Bobbio i Vercelli oraz patriarcha Jerozolimy i autor reguły zakonu karmelitów.