W latach 1978–1981 pracował jako górnik na stanowisku instruktora nowo przyjętych w KWK ”Ziemowit” w Tychach-Lędzinach. Był współorganizatorem strajku i członkiem Komitetu Strajkowego w KWK „Ziemowit” w dniach między 31 sierpnia a 4 września 1980 r. Od września 1980 r., był członkiem „Solidarności” i członkiem jej Komitetu Założycielskiego na terenie KWK ”Ziemowit”. Od 10 stycznia 1981 r., był członkiem Komitetu Zakładowego „Solidarność” w KWK „Ziemowit”. Jednocześnie od września 1980 był Zakładowym Społecznym Inspektorem Pracy. W grudniu 1980 r., brał udział w uroczystości odsłonięcia Pomnika Poległych Stoczniowców 1970 w Gdańsku.
Po wprowadzeniu stanu wojennego, w dniu 13 grudnia 1981 r., Eugeniusz Krystian zabezpieczył księgozbiór z siedziby Komitetu Zakładowego „Solidarność” ukrywając część z książek we własnym mieszkaniu. Na bazie tych książek Krystian zorganizował tajną bibliotekę funkcjonującą aż do 1985 r. W dniu 15 grudnia 1981 r. był współorganizatorem oraz jednym z liderów grupy kierującej podziemnym strajkiem w KWK „Ziemowit”, w którym uczestniczyło ok. 2 tys., górników. Był to drugi co do długości podziemny strajk w kopalniach po wprowadzeniu stanu wojennego (dłuższy był strajk w KWK „Piast”). Wraz z Mirosławem Stroczyńskim i Ignacym Stawarzem tworzył kierownictwo Komitetu Strajkowego w kopalni.