Nornik długoogonowy (Microtus longicaudus) – gatunek ssaka z podrodziny karczowników (Arvicolinae) w obrębie rodziny chomikowatych (Cricetidae), występujący na zachodzie Ameryki Północnej od Nowego Meksyku po Alaskę.
Zasięg występowania Nornik długoogonowy występuje w północno-zachodniej Ameryce Północnej zamieszkując w zależności od podgatunku: M. longicaudus longicaudus – szeroko rozpowszechniony od środkowej Alaski na południe do środkowego Nowego Meksyku, Stany Zjednoczone. M. longicaudus abditus – północne i środkowe wybrzeże Oregonu, Stany Zjednoczone. M. longicaudus alticola – południowo-wschodnie Utah i północna Arizona, Stany Zjednoczone. M. longicaudus angusticeps – południowe wybrzeże Oregonu i północne wybrzeże Kalifornii, Stany Zjednoczone. M. longicaudus baileyi – północno-środkowa Arizona, Stany Zjednoczone. M. longicaudus bernardinus – południowo-środkowa Kalifornia, Stany Zjednoczone. M. longicaudus coronarius – wyspy Coronation, Warren i Forrester u wybrzeży południowo-wschodniej Alaski, Stany Zjednoczone. M. longicaudus halli – południowo-wschodni Waszyngton i północno-wschodni Oregon, Stany Zjednoczone. M. longicaudus incanus – Henry Mountains w południowo-środkowej części Utah, Stany Zjednoczone. M. longicaudus latus – środkowa Nevada i zachodnie Utah, Stany Zjednoczone. M.