borealis sphagnicola – południowo-wschodni Quebec i Nowy Brunszwik, Kanada oraz Maine i New Hampshire, Stany Zjednoczone. M. borealis truei – południowo-wschodnia Alaska, wybrzeże Kolumbii Brytyjskiej i północno-zachodni Waszyngton.

Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1828 roki szkocki przyrodnik John Richardson nadając mu nazwę Arvicola borealis. Holotyp pochodził z Wielkiego Jeziora Niedźwiedziego, w dystrykcie Mackenzie, w Kanadzie.

Mictomys borealis zazwyczaj umieszczany jest w rodzaju Synaptomys w randze podrodzaju, jednak analizy z 2023 roku wykazały że Mictomys jest odrębnym rodzajem. Zapisy z plejstocenu umiejscawiają gatunek w Wielkiej Kotlinie, daleko na południe od jego obecnego zasięgu. Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World rozpoznają dziewięć podgatunków.

Etymologia Mictomys: gr. μικτος miktos ‘mieszany’, od μιγνυμι mignumi ‘mieszać’;