Gdy we wrześniu 1864 roku Speke niespodziewanie poniósł śmierć podczas polowania, Grant stał się głównym rzecznikiem tezy, że Jezioro Wiktorii jest rzeczywistym źródłem Nilu, co w latach siedemdziesiątych XIX wieku zweryfikował sir Henry Morton Stanley. Po opublikowaniu opatrzonej licznymi rycinami i opisami flory i fauny książki A Walk Across Africa został uznany za jeden z czołowych brytyjskich autorytetów w kwestii Czarnego Lądu. W roku 1868 wrócił do Afryki jako oficer wywiadu brytyjskiej wyprawy do Abisynii i brał udział w zwołanej przez belgijskiego króla Leopolda międzynarodowej konferencji nt. badań kontynentu. Był również członkiem ekspedycji wysłanej na ratunek Mehmeda Emina Paszy, odciętego w południowym Sudanie podczas powstania Mahdiego.
Odszedł z armii w stopniu podpułkownika i ostatnie lata życia spędził w swym domu w Szkocji. W 1885 roku wydał drugą książkę, Khartoum As I Saw It in 1863.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne A walk across Africa; or, Domestic scenes from my Nile journal (1864) Jamesa Granta
Kategoria:Brytyjscy oficerowie Kategoria:Szkoccy podróżnicy i odkrywcy Kategoria:Członkowie Royal Society Kategoria:Odznaczeni Orderem Łaźni Kategoria:Odznaczeni Orderem Gwiazdy Indii Kategoria:Urodzeni w 1827 Kategoria:Zmarli w 1892 Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu w Aberdeen Kategoria:Laureaci Złotego Medalu Królewskiego Towarzystwa Geograficznego