Przy tworzeniu książki Geszichte fun der jidiszer literatur: Fun di eltste cajtn biz der haskole-tkufe (Historia literatury jidysz: Od najwcześniejszych czasów do okresu haskali) odwiedził wiele bibliotek w Zachodniej Europie.
W roku 1929 osiedlił się na terenie Związku Radzieckiego z nadzieją, że nowoczesna literatura jidysz zachwyci radykalną część żydowskiej społeczności. Przeszkadzała mu w tym działalność w partii politycznej Poalej Syjon. Najpierw zamieszkał w Mińsku, skąd był zmuszony przenieść się do Kijowa w roku 1932. Na terenie Związku Radzieckiego nauczał w różnorakich żydowskich instytucjach, czy placówkach naukowych. W tym okresie jego prace coraz częściej przybierały punkt widzenia preferowany przez partię. Musiał prawie całkowicie zrezygnować z badań nad literaturą jidysz. Skupił się na badaniach nad haskalą w Niemczech oraz Galicji – Etjudn cu der geszichte fun der haskole (Studium na temat historii haskali). Jego publikacje dotyczyły także Szaloma Asza. W roku 1936 po likwidacji Instytutu Żydowskiej Kultury Proletariackiej na Ukraińskiej Akademii Nauk został aresztowany i jako ofiara prześladowań żydowskich w Związku Radzieckim zesłany do łagru na Syberii, gdzie rok później umarł.