W grudniu 1920 został przeniesiony z Szefostwa Weterynaryjnego Naczelnego Dowództwa WP do Dowództwa Okręgu Generalnego Lwów na stanowisko komendanta szpitala koni świerzbowatych we Lwowie.
3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu pułkownika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 7. lokatą w korpusie oficerów weterynaryjnych (lekarze weterynaryjni). W tym samym roku uzyskał tytuł doktora medycyny weterynaryjnej. W 1923 był komendantem Kadry Okręgowego Szpitala Koni VI we Lwowie. Od 1924, jako oficer nadetatowy Kadry Okręgowego Szpitala Koni VIII w Toruniu, pełnił stanowisko szefem szefostwa weterynaryjnego, później jako naczelny lekarz weterynarii (szef służby weterynaryjnej) Dowództwa Okręgu Korpusu nr VIII w Toruniu. W 1930 był członkiem państwowej Komisji Egzaminacyjnej dla podkuwaczy koni. Został przeniesiony w stan spoczynku z dniem 31 sierpnia 1931. W 1932 mieszkał przy ulicy Henryka Sienkiewicza w Toruniu 23. W 1934 jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Toruń. Później mieszkał we Lwowie.