Od maja 1927 pełnił funkcję sekretarza generalnego Instytutu Badań Narodowościowych, które wydawało czasopismo Sprawy Narodowościowe, którego w latach 1927–1939 był redaktorem i dyrektorem naukowym. W grudniu 1935 powołano go na stanowisko dyrektora Biura Polityki Narodowościowej w Prezydium Rady Ministrów, należał do grona inicjatorów i organizatorów I Zjazdu Polaków z Zagranicy, który miał miejsce w lipcu 1929. Od 1928 do 1937 redagował równocześnie „Les Questions Minoritaires” oraz od 1934 był członkiem Prezydium Światowego Związku Polaków z Zagranicy. Członek władz Towarzystwa Rozwoju Ziem WschodnichMichał Kacprzak, Komitet do Spraw Szlachty Zagrodowej na Wschodzie Polski 1938–1939, [w:] Acta Universitatis Lodziensis. Folia Historica 78/2005, s. 93..

Na podporucznika został awansowany ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1925 roku w korpusie oficerów rezerwy piechoty. W 1934 roku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. Posiadał przydział do 71 pułku piechoty w Zambrowie.