Na okres jego działalności przypada gwałtowny wzrost ludności generał-gubernatorstwa, postęp procesu kolonizacji Kraju Ussuryjskiego, rozwój szkolnictwa i działalności misyjnej wśród narodów Dalekiego Wschodu, początek eksploatacji złóż węgla na Sachalinie, ukrócenie rabunkowej gospodarki połowowej na Wyspach Komandorskich, a także nawiązanie kontaktów morskich z Chinami, Japonią i Koreą. Brutalność gen. Korfa wobec zesłanych więźniów politycznych doprowadziła do w 1889 r.
Baron Korf zmarł nagle w stolicy generał-gubernatorstwa – Chabarowce 24 stycznia 1893 r. Jego grób znajdujący się w Soborze Zaśnięcia Matki Bożej został zniszczony w latach radzieckich.
Odznaczenia Order Świętego Jerzego IV stopnia (1859) Order Świętego Włodzimierza IV stopnia (1861) Order Świętego Stanisława II stopnia (1861) Order Świętej Anny II stopnia (1866) Order Świętego Włodzimierza III stopnia (1867) Order Świętego Stanisława I stopnia (1869) Order Świętej Anny I stopnia (1871) Order Świętego Włodzimierza II stopnia (1883) Order Orła Białego Order Świętego Aleksandra Newskiego (1889)
Przypisy