Zawarcie porozumienia pokojowego było w dużej mierze możliwe dzięki wysiłkom mediacyjnym ówczesnego prezydenta RPA Thabo Mbekiego oraz jego zastępcy Jacoba Zumy, którzy na ostatnim etapie negocjacji zdołali po wielu godzinach rozmów doprowadzić do uzyskania kompromisu. Do sukcesu negocjacji przyczyniła się także postawa ówczesnego prezydenta Burundi, Domitiena Ndayizeye, który kładąc na szali swój autorytet zgodził się na przyjęcie szeregu żądań CNDD-FDD dotyczących podziału stanowisk w tymczasowym rządzie koalicyjnym.
Postanowienia porozumienia pokojowego Porozumienie z Dar es Salaam stanowić miało integralną część procesu pokojowego zapoczątkowanego wcześniejszym porozumieniem z Aruszy, co wiązało się przede wszystkim z akceptacją przez CNDD-FDD głównych postanowień tego porozumienia, a także z akceptacją pryncypiów przyświecających jego zawarciu. Podpisanie finalnego porozumienia w Dar es Salaam oznaczało jednocześnie ratyfikację protokołów dodatkowych, których zapisy rząd i CNDD-FDD uzgodniły wcześniej w Pretorii.