Tuż obok stanęło schronisko, które Francuski Klub Alpejski (CAF) zamierzał wznieść w tej samej grupie górskiej - późniejsze pierwsze schronisko Temple Écrins.
Pierwotnie schronisko STD miało stanąć w otoczeniu lodowca Chardon w masywie Les Rouies (3589 m n.p.m.) lub pod przełęczą Casse Déserte (3484 m n.p.m.), a więc w granicach dopiero co powołanego Parku Narodowego Haut Vénéon (Pelvoux). Dzięki temu STD spodziewało się uzyskać na jego budowę znaczną subwencję od zarządzającej parkiem instytucji rządowej (Les Eaux et Forêts). Rozbieżności co do lokalizacji schroniska w łonie STD, a także rywalizacja pomiędzy STD i CAF (połączona z serią pomyłek w administracji Eaux et Forêts co do lokalizacji schronisk) opóźniły podjęcie budowy.
Ostatecznie w maju 1926 r. postanowiono wznieść schronisko poza granicami ówczesnego parku, w masywie Roche Méane (3726 m n.p.m.). Wizja lokalna przeprowadzona w czerwcu wskazała na miejsce zwane Campement Gravelotte – to samo, w którym w lipcu 1897 r. założył swój obóz Eugène Gravelotte z CAF podczas pierwszego wejścia na wznoszącą się tuż powyżej Tour Carrée (z przewodnikami Pierre, Maximin i Devouassoud Gaspardami). Gorącym zwolennikiem tej lokalizacji był Maurice Dodero (jeden z prezesów STD w latach po II wojnie światowej).