szefa Zarządu NKWD obwodu mińskiego, od 11 kwietnia do 20 maja 1938 szef Zarządu NKWD obwodu poleskiego, od maja do września 1938 szef Wydziału Specjalnego NKWD 4 Korpusu Strzelców, od września 1938 do kwietnia 1939 szef Wydziału Specjalnego NKWD 1 Armii Specjalnego Przeznaczenia, od 8 stycznia 1939 kapitan bezpieczeństwa państwowego. Od kwietnia 1939 do stycznia 1940 szef Wydziału Specjalnego NKWD 2 Armii Specjalnego Przeznaczenia w Woroneżu, od stycznia do lipca 1940 szef Wydziału Specjalnego NKWD grupy lotniczej w Estonii, od lipca do 30 września 1941 szef Wydziału Specjalnego NKWD/Ludowego Komisariatu Obrony Leningradzkiego Okręgu Wojskowego jako komisarz pułkowy i od 23 sierpnia 1941 major bezpieczeństwa państwowego. Od 30 września 1941 do 13 kwietnia 1942 szef Wydziału Specjalnego 42 Armii, od 13 kwietnia do 2 czerwca 1942 zastępca szefa Wydziału Specjalnego NKWD Frontu Leningradzkiego, od 2 czerwca 1942 do maja 1943 szef Wydziału Specjalnego NKWD/Wydziału Kontrwywiadu Ludowego Komisariatu Obrony Południowo-Uralskiego Okręgu Wojskowego, od 14 lutego 1943 w stopniu pułkownika, od 26 maja 1943 do lutego 1944 generał major i szef Wydziału Kontrwywiadu Ludowego Komisariatu Obrony Środkowoazjatyckiego Okręgu Wojskowego, od lutego 1944 szef Wydziału Kontrwywiadu Ludowego Komisariatu Obrony Armii Zachodniego Okręgu Obrony
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Fiodor Gusiew (generał) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.