W kontakcie z powietrzem zapala się, a produktami spalania jest tlenek cyny(IV) i woda:
Reakcja z tlenem w kontrolowanych warunkach także prowadzi do i przebiega dwuetapowo:
Pochodne cynoorganiczne typu , i są z reguły trwalsze niż macierzysty .
Otrzymywanie Cynowodór można otrzymać z wysoką wydajnością (80–90%) w reakcji chlorku cyny(IV) z glinowodorkiem litu:
lub przez redukcję wodnego roztworu chlorku cyny(II), , za pomocą ; w tym przypadku monostannanowi (wydajność ok. 85%) towarzyszy distannan, , jeszcze mniej trwały niż . Jako substratu do tej reakcji można użyć także . Substraty miesza się w temperaturze ciekłego azotu (−196 °C) i pozwala się ogrzać mieszaninie do temperatury pokojowej. Powstający wyłapuje się w naczyniu schłodzonym ciekłym azotem. Oczyszczanie prowadzi się przez destylację znad suchego lodu (−78 °C), a produkt ponownie kondensuje w naczyniu w ciekłym azocie.
Zastosowanie Stosuje się go do wytwarzania polimerów zawierających cynę oraz do otrzymywania powłok z krystalicznego o dużej czystości.
Przypisy
Kategoria:Związki cyny Kategoria:Związki wodoru