Władysław Mikuszewski (ur. 1904, zm. 1940 w Kijowie) – polski prawnik, specjalista prawa cywilnego, nauczyciel akademicki, sędzia, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się w marcu 1904 lub 8 kwietnia 1904 jako syn Jana i Emilii. Ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. Podczas studiów był założycielem polskiej korporacji akademickiej Leopolia i prezesem w roku akademickim 1926/1927. Działał także w Organizacji Młodzieży Monarchistycznej.
Po studiach początkowo był starszym asystentem przy Katedrze Prawa Narodów, kierowanej przez Ludwika Ehrlicha. Później był starszym asystentem prof. Kamila Stefko w Zakładzie Prawa Procesowego Cywilnego na Wydziale Prawa UJK do 1939. Uzyskał stopień doktora, a następnie docenta pod kierunkiem prof. K. Stefko. Zawodowo pracował jako sędzia Sądu Grodzkiego we Lwowie i Sądu Apelacyjnego we Lwowie. Pełniąc stanowisko sędziego grodzkiego we Lwowie 20 kwietnia 1939 uzyskał habilitację jako docent prawa procesowego cywilnego na Wydziale Prawa UJK.