Podczas okupacji niemieckiej włączył się w podziemną działalność ruchu ludowego. Od 1940 wchodził w skład kierownictwa powiatowego Stronnictwa Ludowego „Roch” w powiecie nowosądeckim. W 1941 ukończył korespondencyjny kurs rachunkowości prowadzony przez Związek Spółdzielni Spożywców w Krakowie. W latach 1942–1944 był przewodniczącym SL „Roch” w powiecie nowosądeckim i pełnomocnikiem ds. Batalionów Chłopskich. Był przewodniczącym kolegium redakcyjnego podziemnego pisma „Zarzewie”. W marcu 1944 został aresztowany przez Niemców w Jaśle, lecz udało mu się zbiec z transportu kolejowego.
Współorganizował Rady Narodowe na Sądecczyźnie, po zajęciu jej przez Armię Czerwoną. Po wojnie został prezesem zarządu powiatowego Polskiego Stronnictwa Ludowego w Nowym Sączu. Zasiadał w Powiatowej Radzie Narodowej. W 1948 został członkiem Naczelnej Rady Spółdzielczej. Działał też w odłamie PSL, PSL-Lewicy. Następnie był członkiem Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego (pełnił w nim liczne funkcje, m.in. zasiadając w prezydium Naczelnego Komitetu w latach 1959–1969, do 1966 jako jego sekretarz). W latach 1963–1966 był członkiem Biura Komitetu ds. Rolnictwa przy Komitecie Centralnym Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W latach 1957–1971 był posłem na Sejm PRL (kolejno z okręgów Wałbrzych, Tarnów i dwukrotnie Nowy Sącz).