Berman podaje przykład Hölderlina i jego przekładu Sofoklesa, w którym niemiecki poeta tłumacząc „uwalnia” dzieło („jego ukrytą w oryginale gwałtowność”) greckiego tragika w języku przekładu, stosując w tym celu liczne zabiegi podkreślające obcość utworu. Według Bermana jest to jedyny sposób na otworzenie czytelnikowi dostępu do tragedii Sofoklesa.
Swoje badanie systemu deformującego Antoine Berman nazywa „analityką przekładu” i podaje jej dwojakie znaczenie. analiza kartezjańska (analiza tekstu/tłumaczenia krok po kroku), analiza psychoanalityczna (kładzie nacisk na fakt, że system deformacji działa podświadomie). Celem „analityki przekładu” jest ujawnienie sił deformujących i ukazanie w jaki sposób owe siły wpływają na tłumaczenie, innymi słowy stawiają opór, wypaczają element obcy i naturalizują dzieło.