Tasmania i Bermudy Pomimo negatywnej oceny jego urzędowania w Nowej Zelandii, nie został wydalony ze służby kolonialnej, a jedynie przeniesiony na nieco spokojniejsze stanowisko gubernatora Tasmanii. Browne był całkowicie pogodzony z faktem, że realną władzę w kolonii sprawuje jej autonomiczny rząd, któremu on nie powinien przeszkadzać, dzięki czemu uzyskał na Tasmanii sporą popularność, skupiając się na inicjatywach związanych z rozwojem oświaty czy gospodarki. Pod koniec kadencji był jednakże oskarżany o nepotyzm. W 1868 powrócił do Anglii i przeszedł na emeryturę, którą przerwał w latach 1870-1871, kiedy to poproszono go o tymczasowe przejęcie zarządu nad Bermudami. Zmarł w kwietniu 1887, przeżywszy 79 lat.
Odznaczenia W 1843 otrzymał Order Łaźni najniższej klasy kawaler. W 1869 otrzymał Order św. Michała i św. Jerzego klasy Rycerz Komandor, co pozwoliło mu dopisywać przed nazwiskiem tytuł Sir.
Przypisy
Kategoria:Gubernatorzy Wyspy Świętej Heleny, Wyspy Wniebowstąpienia i Tristan da Cunha Kategoria:Gubernatorzy Nowej Zelandii Kategoria:Gubernatorzy Tasmanii Kategoria:Brytyjscy oficerowie Kategoria:Odznaczeni Orderem Łaźni Kategoria:Odznaczeni Orderem św. Michała i św. Jerzego Kategoria:Urodzeni w 1807 Kategoria:Zmarli w 1887 Kategoria:Ludzie urodzeni w Aylesbury