Po II wojnie światowej wdrażanie technik grzewczych w podczerwieni było kontynuowane, ale na znacznie mniejszą skalę. W połowie lat 50. przemysł samochodowy zaczął wykazywać zainteresowanie możliwościami podczerwieni do utwardzania farby, oddano do użytku wiele linii produkcyjnych wyposażonych w tunele podczerwieniTechnology Guidebook for Electric Infrared Process Heating.
Elementy Najczęściej stosowanym żarnikiem wykorzystywanym do elektrycznych promienników podczerwieni jest drut wolframowy, zwinięty w zwoje, aby zapewnić większą powierzchnię. Alternatywą przy niskich temperaturach dla wolframu są węgiel, stopy żelaza, chromu i aluminium (znak i marka KANTHAL). Podczas gdy włókna węglowe są bardziej zmiennie w produkcji, to jednak nagrzewają się znacznie szybciej niż porównywalny grzejnik średniofalowy z żarnikiem FeCrAl.
Przemysłowe grzejniki podczerwieni czasami są wyposażone w pozłacane kwarcowe rurki, które odbijają promieniowanie podczerwone i kierują je w kierunku produktu przeznaczonego do ogrzania. Dzięki temu promieniowanie podczerwone padające na produkt praktycznie podwaja się.