Zgryz głęboki całkowity Charakteryzuje się słabo wyrośniętymi na wysokość wyrostkami zębodołowymi i zębami w odcinkach bocznych, co ujawnia się głębokim nagryzem w odcinku przednim. Siekacze dolne nagryzają na błonę śluzową podniebienia (skrócone zęby przedtrzonowe i trzonowe). W rysach twarzy obserwuje się zazwyczaj skrócony dolny odcinek twarzy w porównaniu z odcinkiem nosowym, wywinięcie warg, pogłębienie bruzdy wargowo-bródkowej. O rozległości wady świadczą zmiany w gałęzi i kącie żuchwy (zaburzenie gnatyczne). Często przechylone siekacze górne blokują swobodne ruchy (zwłaszcza doprzednie) żuchwy, co wiąże się z wykształceniem tzw. skroniowego typu żucia (przewaga ruchów pionowych oraz ograniczenie ruchów bocznych i doprzednich). Przechylenie siekaczy nie jest regułą, ale wikła zgryz głęboki w ok. 70% przypadków. Głęboki nagryz siekaczy utrudnia wysuwanie żuchwy, a także jej prawidłowy wzrost doprzedni. Dlatego zgryz głęboki całkowity wikła się bardzo często tyłozgryzem.